SUN & MOON [JOHNIL]

 

 

 

 

sun_and_moon_by_paradoxroga

 

 

SUN

&

MOON

{ Johnny x Taeil }

 

.

.

.

.

,

ถ้าเปรียบซอยองโฮเป็นดั่งดวงอาทิตย์ที่ทอแสงร้อนแรง สว่างสไวหรือแม้กระทั่งให้ความอบอุ่นแก่ทุกคนแล้ว มุนแทอิลก็คงเปรียบเหมือนดวงจันทร์ที่ใครๆก็ไม่เห็นคุณค่าในตัวมันมากนัก ยองโฮเป็นนักศึกษารุ่นน้องในคณะเดียวกันกับที่แทอิลอยู่ และเป็นที่ชื่นชอบของทุกคนตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามาในรั้วของมหาวิทยาลัยจากรอยยิ้มที่สดใส และนิสัยที่ขี้เล่นเป็นกันเองกับทุกคน และด้วยความเป็นกันเองนั้น ทำให้ทุกคนมักจะเข้าหายองโฮบ่อยๆ

 

เขาก็เช่นกัน

 

“อ่ะ…ขอโทษครับ” เดินชนเข้ากับไหล่อีกคนเข้าเต็มรักจนแว่นตากรอบหนาที่สวมอยู่เคลื่อนหลุดออกจากใบหน้าตกลงบนพื้น

 

“อ่า… รุ่นพี่แทอิล เราชนกันตรงนี้อีกแล้วนะครับ” ร่างสูงก้มลงไปเก็บแว่นตาขึ้นมาให้ เขาที่ตอนนี้ภาพทุกอย่างเบลอไปหมดแต่ก็พอจะมองเห็นขึ้นมาลางๆว่าตอนนี้อีกคนเดินเข้ามาแทบจะประชิดตัว เขาสูงอยู่แค่ระดับอกของอีกคนเท่านั้น แต่แทนที่จะได้จ้องแผ่นอกอีกคน เขากลับต้องมายืนประสานสายตากันเพราะยองโฮก้มลงมาใส่แว่นให้

 

ใกล้เกินไปแล้ว…

 

“มันบังเอิญน่ะ” ปลายนิ้วเรียวที่โผล่พ้นแขนยาวๆของเสื้อเชิ้ตสีขาวออกมายกขึ้นดันแว่นให้เข้าที่แล้ว ก้าวถอยออกมา

 

“คราวก่อนพี่ก็พูดแบบนี้ … อืม … พี่พอจะว่างไหมครับ พอดีผมมีเนื้อหาที่ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่”

 

“อ่า —” แทอิลทำท่าคิด แต่ในใจนั้นกลับตอบตกลงไปแล้ว “แน่ใจเหรอว่าจะให้พี่เป็นคนติวให้”

 

“แน่ใจสิครับ — พี่น่ะ เก่งที่สุดในสาขาแล้ว”

 


 

จริงตามอย่างที่ยองโฮพูด มุนแทอิลน่ะเรียนเก่งที่สุดในสาขาแล้ว และสอบเก่งด้วย เขาไม่เคยทำข้อสอบพลาดเกินห้าคะแนนเลยสักวิชา มีคนเข้าหาเขามากมายไม่ต่างกับยองโฮ แต่มันต่างกันที่วัตถุประสงค์ในการเข้าหา อย่างที่รู้ว่าทุกคนเข้าหายองโฮเพราะเจ้าตัวเป็นคนที่น่ารู้จัก ต่างจากแทอิลที่ทุกคนล้วนเข้าหาเพราะหวังผลประโยชน์จากความรู้ของเขา ทุกคนเข้ามาเอาสิ่งที่ต้องการจนพอใจแล้วก็ไป

 

เขาก็คิดว่ายองโฮก็คงเป็นหนึ่งในคนพวกนั้นในตอนที่เจ้าตัวขอให้ไปช่วยทบทวนบทเรียน แน่นอนว่าเขายินยอม

 

แทอิลกำลังนั่งอยู่ในบ้านของยองโฮ ในห้องของยองโฮ ที่ๆไม่มีใครเคยได้เข้ามา แต่เขาไม่คิดว่าเรื่องมันจะเลยเถิดไปขนาดนี้

 

“ผมรู้ว่าพี่ตั้งใจ” เรานั่งอยู่ข้างกัน ตรงหน้าคือโต๊ะอ่านหนังสือที่มีบทเรียนกางอยู่อย่างโดนละเลย

 

“ตั้งใจอะไร…” พยายามเบี่ยงหลบสัมผัสบางเบาแต่ชวนให้ใจเต้นแรงจากปลายนิ้วของอีกคนที่ไล้วนอยู่กลางแผ่นหลังของเขา

 

“ตั้งใจทำให้มันเป็นเรื่องบังเอิญ —” มือใหญ่ๆยกขึ้นมาเกี่ยวแว่นออกจากไปหน้าของเขา ได้ยินเสียงมันตกกระทบกับพื้นห้อง แต่ไม่อาจรู้ได้ว่ามันกระเด็นไปอยู่ตรงไหน ในเมื่อยองโฮกำลังบีบปลายคางไว้แน่นล็อกหน้าเขาไว้แบบนี้

 

“— ทุกคนเขาดูออกนะครับ พี่จะได้กลายเป็นตัวตลกในกลุ่มเพื่อนผมแน่นอนหลังจากคืนนี้”

 

“ย…อย่ายองโฮ” ยกมือขึ้นดันแผ่นอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นๆของอีกคน ริมฝีปากร้อนๆของยองโฮกำลังไล่คลอเคลียอยู่แถวๆลำคอของเขา “ทำไมนายทำแบบนี้” ขืนตัวออกห่างจากอีกคน แต่ก็ไปไหนไม่ได้ไกลอย่างใจนึกนัก ท่อนแขนแกร่งวาดตวัดโอบเข้าที่เอวบางๆแล้วยกตัวเขาขึ้นได้อย่างง่ายดาย

 

แทอิลไม่ได้ดิ้นหนี เขาเลือกที่จะเกาะบ่ายองโฮไว้แน่นๆระหว่างที่อีกคนพาเขาไปวางไว้บนเตียงนอน

 

“พี่ก็ดูเต็มใจนี่ครับ … มันก็สบายดีเวลาปลอมตัวเป็นคุณยายนอนรอให้หนูน้อยหมวกแดงเดินมาให้กินถึงที่” รอยยิ้มที่เคยดูอบอุ่นและมอบพลังให้ของยองโฮตอนนี้กลับกลายเป็นการยกยิ้มร้ายกาจที่ทำให้อยากถอยหนีและมอบกายให้ในเวลาเดียวกัน

 

“ถือเป็นค่าตอบแทนที่พี่มาช่วยทบทวนบทเรียนแล้วกัน —” เขานอนอยู่ใต้ร่างยองโฮ มองอีกคนลุกขึ้นยืนเข่าถอดเสื้อ และปลดกระดุมกางเกงยีนส์สีเข้มของตัวเองออก ร่างหนักๆโถมทับลงมาพร้อมกับจูบที่บดลงมาบนริมฝีปากของเขาอย่างหนักหน่วงไม่ต่างกัน กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวทุกเม็ดถูกลิดรอนออกไประหว่างที่อีกคนดูดดึงริมฝีปากของเขาจนบวมแดงไปหมด ปลายลิ้นลากไล้วนกันและกันจนรู้สึกเสียววาบในช่องท้อง

 

ระหว่างเรามีเพียงร่างกายที่เคลื่อนไหวเข้าหากัน ไร้ซึ่งบทสนทนาใดๆ

 

ยองโฮมองลำคอและแผ่นอกขาวผ่องของอีกคนที่ตอนนี้มีจุดแดงปรากฏขึ้นเป็นจ้ำๆยามที่ริมปากของเขาเน้นย้ำสัมผัสลงไป ลากฝ่ามือและริมฝีปากผ่านลำตัวของอีกคนต่ำลงมาเรื่อยๆ ถึงแม้สีผิวของเราจะขาวเหมือนกันแต่ของแทอิลนั้นมันขาวผ่องราวกับแสงของดวงจันทร์และมันทำให้เขาหน้ามืดตามัวหลงใหลที่จะทำร่องรอยไว้บนตัวของอีกคนไว้เต็มไปหมด

 

จังหวะช้าๆเนิบนาบแต่หนักหน่วงทุกครั้งที่เคลื่อนกายส่งผลให้เตียงไม้นั้นโยกกระทบเข้ากับผนังจนเกิดเสียงดัง แต่เหมือนยองโฮจะไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่นักในเมื่อบ้านทั้งหลังมีแค่เราสองคน แทอิลกัดมือตัวเองไว้แรงๆเพื่อสะกดกลั้นเสียงน่าอายที่มันพร้อมจะเล็ดลอดออกมาทุกเมื่อในตอนที่อีกคนกระแทกกายเข้ามาในส่วนที่ลึกที่สุดของตัวเขา ตาปรือปรอยเหลือบไปมองอีกคนเล็กน้อยที่ตอนนี้ยกมือขึ้นเสยผมที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ คิ้วเข้มๆขมวดมุ่นเข้าหากันยามที่กระแทกกระทั้นกายเข้ามาในช่องทางที่รัดแน่น ท่าทางถูกเปลี่ยนให้ดูน่าอายกว่าเดิม เมื่อมือหนาของอีกคนจับเขาพลิกตัวแล้วยกสะโพกของเขาโก่งขึ้นมา เข่าที่ตั้งอยู่บนที่นอนนั้นสั่นเทาตามแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ใบหน้าที่เห่อแดงไปหมดฟุบหายใจหอบอยู่กับพื้นเตียง มือเล็กๆกำผ้าปูที่นอนไว้แน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวดึงรั้งอย่างหาที่ยึดเหนี่ยวในขณะที่ถูกกระแทกกระทั้นจนสติจะหลุดลอย

 

กายเล็กๆสะดุ้งเฮือกเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างจบลง ร่างหนาๆอีกคนโถมทับลงมา พร่ำพูดคำหวานๆใกล้ๆหูที่เขารู้ดีว่ามันอาบไปด้วยยาพิษ ทำให้เขาลุ่มหลง

 

มันเริ่มจากครั้งนั้น

 

และก็มีครั้งต่อมาจนเขาไม่สนใจจะนับแล้ว

 

แทอิลกลายเป็นของเล่นชิ้นโปรดของยองโฮ

 

วันไหนที่อีกคนอารมณ์ไม่ดี ก็จะจับเขามัดไว้กับหัวเตียงแล้วทรมานเขาด้วยสัมผัสที่หวานล้ำ แต่เมื่ออยู่ที่มหาฯลัย เรากลายเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่ไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย เขาอยากจะโกรธอีกคน อยากจะเกลียดในสิ่งที่อีกคนทำกับเขา

 

แต่เขาก็เป็นได้แค่ดวงจันทร์ที่อาศัยแสงเล็กน้อยจากดวงอาทิตย์เพื่อให้ตัวเองมีตัวตนขึ้นมาในยามค่ำคืน

 

ยามที่ดวงอาทิตย์ที่สว่างสไวของทุกคนดับแสงลง

 



 

THE END

Advertisements

4 thoughts on “SUN & MOON [JOHNIL]

  1. โหยยยย ใจร้ายมากเลย ยองโฮใจร้าย นายมันร้ายกาจที่สุด ทำไมพี่แทลต้องยอมด้วย แง้งงงงง

    Like

  2. ยองโฮโครตใจร้ายอ่ะ อยากให้มีภาคต่อ
    ถ้าวันไหนที่พิแทลทนไม่ไหวแล้วเดินจากไปเอง
    นายจะเสียใจบ้างมั้ยนะ ยองโฮ!!

    Like

  3. มีต่อมั้ยคะ ยองโฮใจร้ายมาก ทำไมแทลถึงทนขนาดนี้ เขาใจร้ายกับเธอมากนะแทล!! ฮือออ

    Like

  4. โอโหหหหหหหหหหหหหหหหหห ยองโฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ทำไมทำกับพระจันทร์ของเราแบบนี้ ถึงดวงจันทร์จะอาศัยแสงจากดวงอาทิตย์ แต่ใช่ว่าดวงอาทิตย์จะทำอะไรดวงจันทร์ก็ได้นะ ในตอนกลางคืนที่บนโลกรู้ว่าดวงอาทิตย์ยังคงส่องแสงอยู่ ก็ไม่ใช่เพราะมีดวงจันทร์หรอกหรอ ฮืออออ โกรธยองโฮฮฮฮฮ สงสารพี่แทล ทำไมต้องมาเป็นที่รองรับอารมณ์ด้วย โกรธยองโฮมาก ทำไมทำแบบนี้

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s